
به نام خدا
تجربه و خاطرات حضور در مراسم اربعین اباعبدلله ع و پیاده روی ها و سختی ها و شیرینی ها و حال هوای عبادی افراد در این ایام گاهی خیلی مشابه به هم هست .
من هم مثل همه خاطراتی از جنس اربعین و پیاده روی دارم .
پاهام تاول زده بود،راه رفتن رو برام خیلی سخت می کرد هر قدم که بر می داشتم این تاول ها بیشتر می شد و راه رفتن سخت تر. چند روزی هم بود غذای درست و حسابی نخورده بودم شب هم موقع خواب توی این موکب ها به خاطر زیاد بودن جمعیت مجبور بودیم توهم توهم و فشرده بخوابیم. ولی تمام این سختی ها دلنشین و لذت بخش بود . تنها چیزی که باعث می شد این سختی ها شیرین و به یادموندنی بشه این حس بود که من هم دعوت شدم ! من رو هم اباعبدلله نگاه کرده و دعوت کرده و پذیرفته که الآن دارم تو این مسیر قدم بر می دارم و چون آستان محبوب مظلومم رو به خودم نزدیک تر می دیدم با هر قدم شوقم زیاد و زیاد تر می شد. آقایی که مادرم با اشک بر مظلومیت او من رو بزرگ کرد ، پدرم بذر محبت او رو از ابتدای زندگی روی فرش روضه ها در دلم کاشت و بزرگترین آرزوم شد خدمت او به نیت اینکه نگاهم کنه و حالا که می بینم من هم کنار این جمعیت دعوت شده ام ، لذت این نگاه رو با هر قدمی که بر می دارم حس می کنم .
در دیار محبت شرط عاشقی اینه که آرزوی محبوبت بشه آرزوی تو ، دل خوشی او بشه دل خوشی تو ، نگرانی او بشه نگرانی تو و محبوب او بشه محبوب تو .
خوبه که یادمون باشه این محبوبی که به شوقش هر ساله رنج سفر به جون می خریم و برای یک نگاه پر مهرش حاضریم جونمون رو بدیم ، دل نگرانه ! دل نگران فرزندش ! فرزند غریبی که او ما رو به میان خیل عاشقان اباعبدلله دعوت کرده و همراهی می کنه. فرزند حسین ع که صاحب عزا و صاحب مجلس اربعین پدرشون هست . فرزندی که امام حسین ع هم آرزوی درک دورانش رو داشتند. کسی که می فرمایند :
"لو ادرکت لخدمت ایام حیاتی" . درک ایامی که من و تو داریم توش نفس می کشیم ، درک کسی که امام حسین آرزوی خدمت به او رو دارند . درک ایام کسی که امام حسین ع دل نگران صاحب او هستند . درک دوران فرزندشون مهدی !
دورانی که رسول الله افرادش رو این گونه یاد می کنند : "خداوندا! برادرانم را به من بنمايان. يكي از اصحاب گفت: مگر ما برادران شما نيستيم، اي رسول خدا؟ ايشان فرمودند: نه! برادران من كساني هستند كه در آخرالزمان مي آيند و به من، نديده ايمان مي آورند... آن ها مثل مشعل هاي هدايت هستند كه خداوند آن ها را از فتنه هاي تيره و تار نجات مي بخشد .1 همچنين به نقل از ايشان آمده است كه فرمودند: بعد از شما قومي خواهد آمد كه پاداش هر يك از آن ها برابر پاداش پنجاه نفر از شماست. گفتند: يا رسول الله! مگر نه اين است كه ما در حضور شما در بدر و احد و حنين شركت جستيم و قرآن در ميان ما نازل شد؟ حضرت فرمودند: اگر آنچه بر آن ها روي خواهد داد، بر شما روي مي داد، شما نمي توانستيد چون آن ها صبر و شكيبايي را پيشه خود سازيد.
حال که من و تو ما در این زمان قرار داریم ! چه کنیم ؟!
چه کنیم که شرط محبت رو بجا آورده باشیم ؟ چه کنیم که کمی از دل نگرانی امام حسین ع را رو از غربت و تنهایی فرزندشون بر طرف کنیم ؟
اگر این پدر از تنهایی فرزندش نگرانه ، بیاییم امام زمانمون – مهدی - رو تنها نزاریم ! بیاییم با او زندگی کنیم ، به او رجوع کنیم ، از او طلب کنیم هر آنچه یک فرزند از پدر طلب می کنه . بیاییم با مهدی زندگی کنیم که همین شاید ابتدای از غربت در آوردنش باشد .
بیاییم قدردانیمون رو از دعوت شدن در اربعین امام حسین ع با دعای بر فرجش به او نشان دهیم .
به امید روزی که حضور ما در کنارش دلگرمی پدرش حسین ع را در میان داشته باشد.