1- گفتمان غدیر

در این قسمت پنج دپارتمان به شکل پنج پنل یا میز گرد با عناوین زیر طراحی شده است.

الف– آفاق نهج البلاغه

ب- خطابه غدیر

ج- ما و غدیر

د– غدیریان تاریخ

ه– مباهله

1- گفتمان غدیر:

الف)آفاق نهج البلاغه:

1- نزدیک ترین راه شناخت

*یکی از بهترین راهها برای شناخت هر کس آثار اوست«ان آثارنا تدل علینا فانظر و ابعدنا الی الاثار»

نهج البلاغه اثر مولاست.

2- نهج البلاغه و دیگران

* کلمات بزرگان ادب از مسلمانان و غیر مسلمانان درباره نهج البلاغه.

3- تاثیر نهج البلاغه از دیر باز تا کنون

* تاثیر نهج البلاغه بر ادب عربی + تاثیرش بر ادب پارسی

* تاثیرش در دنیای علم و اخلاق و سیاست .

4- جرعه نوشی از نهج البلاغه

* انتخاب بعضی فرازهای کوتاه نهج البلاغه در دنیاهای گوناگون:دنیای تقوی و زهد،دنیای مدیریت و رهبری،دنیای سیاست و مردم داری،دنیای اخلاق و تعلیم و تربیت،دنیای اعتقادات.

5- شروح نهج البلاغه

* از دیگران: ابن ابی الحدید معتزلی–  عبده مصری– صبحی صالح لبنانی.

* از شیعه: ابن میثم بحرانی، فیض الاسلام، شرح حبیب الله خویی.

* از معاصران: شرح مکارم شیرازی، شرح محمد تقی جعفری.

6– ترجمه های نهج البلاغه

* ترجمه دکتر شهیدی، ترجمه اسلام مبشری، ترجمه محسن فارسی، ترجمه جمال دین پرور، ترجمه عبد المحمد آیتی و ....

7- معاجم نهج البلاغه

* المعجم الفهرس لالفاظ نهج البلاغه، قاموس لغات نهج البلاغه، الکاشف للافاظ نهج البلاغه، معجم موضوعی نهج البلاغه.

8- نرم افزارها

* نرم افزار جامع نهج البلاغه( اصفهان).

9- نهج البلاغه و سازمان ملل متحد

* تصویب«عهد نامه مالک اشتر» بعنوان قدیمی ترین سند سیاسی در سازمان ملل متحد.

10 – ما و نهج البلاغه

* تهیه نهج البلاغه و یکی از متون شرح و ترجمه آن در منزل

* اختصاص وقتی روزانه برای انس با نهج البلاغه.

* برنامه تعلیم و تعلم از علوم نهج البلاغه نزدمعلمین و متعلمین علاقمند و آشنا.

* تهیه سی دی و نوارهای مربوط به نهج البلاغه.

* معرفی نهج البلاغه به عنوان یادگاری علمی حضرت امیر– علیه السلام– به جامعه.

1- گفتمان غدیر

ب )خطابه غدیر:

1- چگونگی شکل گیری حادثه غدیر در سال دهم هجری، موقعیت غدیر خم، جمعیت حاضر، مستندات تاریخی.

2- خطابه غدیر،چگونگی القاء خطبه توسط پیامبر اکرم– صلی الله علیه و آله وسلم– ،پیامبر اکرم مامور از طرف خداوند برای ابلاغ ولایت.

دو اقدام پیامبر:

* علی ابن ابیطالب بر فراز دست پیامبر– صلی الله علیه و آله و سلم-

* بیعت مردم با پیامبر و علی– علیهما السلام– با قلبها و زبانها.

3- مسئولیتی بر عهده نسل ها: ارائه عبارت فلیبلغ الشاهد الغائب و الوالد و الولد.

4- آشنایی با خطبه: ارائه متن و ترجمه خطبه به شکل کتاب به حاضران.

و نقل موضوعات مختلف خطبه:

* اعلان رسمی ولایت و امامت دوازده امام.

* اهمیت امامت برای جوامع اسلامی.

* کارشکنی های منافقین و دوستان ودشمنان اهل بیت– علیه السلام - .

* رسالت حضرت مهدی– علیه السلام –

* بیعت و نحوه آن.

* مسئولیتی برای آیندگان.

5- توضیح بعضی از قله های مفهومی به غدیر

معنای ولایت،معنای اکمال دین، معنای بیعت،ویژگی های حضرت امیر– علیه السلام – در بیان پیامبر– صلی الله علیه وآله و سلم–.

6- حضرت مهدی – علیه السلام – در خطابه غدیر

* تعدد یاد آن حضرت در خطابه غدیر

* ویژگیهای آن حضرت در خطابه.

* وارث ولایت غدیر  آن بزرگوار

* ما وامام عصر– علیه السلام– و بیعت ما در این زمان.

7- معرفی کتابهایی در این زمینه مثل اسرار غدیر، چهارده قرن با غدیر، خطابه غدیر و ...

8- معرفی نوار« پیام جاودانه» ( دو نوار ) شامل متن و ترجمه خطابه برای انس همیشگی با پیام غدیر.

1- گفتمان غدیر

ج ) ما و غدیر:

1- ضرورت کاربردی کردن مفاهیم اعتقادی در زندگی فردی و اجتماعی.( اگر اعتقادات در صحنه زندگی و عمل وارد نشود چه اتفاقی می افتد؟)

2- کاربردی کردن مفهوم غدیر چگونه در زندگی فردی و اجتماعی ممکن است؟

زندگی فردی:

* تنها و بی پناه نیستیم، امام– علیه السلام –همیشه با ماست.

* راهنما و هادی داریم، هدایت و علم را جز از امام طلب نمیکنیم.

* الگویی برای زندگی داریم، در همه شئونات زندگی و در اخلاق به آنها تاسی می کنیم.

زندگی اجتماعی:

* در سلوک با خانواده و همسایگان و جامعه به آنها تاسی می کنیم و فرمایشات آنها.

* خط مشی سیاسی تقیه در غیبت+ خدمت به همنوع+ بدور از سیاست بازیها.

* با غیر شیعه و غیر مسلمین سلوک بر اساس همزیستی مسالمت آمیز+ گفتگوی منطقی.

3- تجلی غدیر در زندگی ما

1- نام گذاری فرزندان به نام حضرت امیر– علیه السلام- و فرزندان او.

( نتیجه عملی: به فرزندان می گوییم مثل همنامهای خود زندگی کنید).

2- شهادت در اذان  و اقامه بر ولایت امیر المومنین– علیه السلام–

( در هر نوبت اذان خود را تحت ولایت آن حضرت احساس می کتیم به آن متعهد می مانیم).

3- ذکر« یا علی» در تحیات، نشست و برخاستها و....

( متعهد شدن که واقها از آن حضرت کمک بخواهیم نه از غیر او ).

4- فرهنگ جوانمردی و پهلوانی و خدمت رسانی

(ساری و جاری کردن روح جوانمردی و پهلوانی و خدمت رسانی در نسل و زندگی ورزشکار و جوان

5- مراکز فرهنگی و خدماتی و اجتماعی به نام امیرالمؤمنین– علیه السلام-

( نام گذاری مراکز خدماتی مثل بیمارستانها و درمانگاهها و ..... و فرهنگی مثل دانشگاهها ).

6- رفتن به زیارت ها و تأمل در معنا و مفهوم آن

(تأمل زیارتها به عنوان زنده ترین نماد ارتباط امام و ماموم– ملزم بودن و استفاده از آن برای عرض گزارش زندگی به آنها و پالایش روحی به آن).

7- انس با یادگار حضرت امیر در حوزه هنر

( برنامه انس با نهج البلاغه را داشته باشیم که کیفیت ان در میز و پرسنل بعدی).

8- اُنس با آن حضرت در حوزه هنر(تجلی یاد حضرت امیر در کارهای دستی و امور هنری و صنایع دستی و تزئینات و تابلوها برای زنده نگاه داشتن یاد آن حضرت).

9- انس با آن حضرت در پهنه ادبیات

( حفظ اشعار پیرامون آن حضرت و مأنوس شدن با آنها و آن دسته از کلمات آن حضرت که به شکل شعر در آثار ادبای ما در طول تاریخ آمده است).

10- پاسداشت مناسبتهای علوی

( سیزده رجب، ایام رمضان، غدیر، مباهله و روزهای یکشنبه).

11- انس با میراث دعایی آنحضرت

(دعای کمیل، دعای صباح وسایر ادعیه آن حضرت به عنوان بهترین راه انس باخداوند).

12- سلام و زیارت روزانه

( توسل و سلام به آن حضرت در هر روز و صبح و ظهر و شام با عبارت امین الله).

1- گفتمان غدیر

د)غدیریان تاریخ:

* بویژه در صده های اخیر معرفی نمودارهای تلاش غدیری از علما و شرح کارهای آنها در برابر دشمنان غدیر بزرگانی مانند علامه امینی، میر حامد حسین و ...

1- گفتمان غدیر

ه) مباهله:

1- نقل یک داستان گویا درباره غدیر

2- پیروزی منطق ولایت در جریان مباهله

3- همواره اسلام از گفتگو استفاده کرده وحالت تدافعی داشته نه تدافعی.

4- حق و حقیقت دائر مدار کثرت نیست و مباهله گواه روشن آن است.

5- مواجه با اولیای الهی برای طالب حقیقت منتهی به هدایت می شود. مانند مسیحیان نجران.

6- بعد از رسول خداجو آرام و حقیقت طلب به جو ناآرام جنگ و خونریزی تبدیل شد.مانند شروع جنگهای صلیبی.

2- نمایشگاه کتاب و محصولات فرهنگی

در این قسمت، خوراک فکری و فرهنگی به تفکیک سطوح سنی و تحصیلی در انواع مختلف کتاب، نوار، سی دی، لوازم تزیینی و هنری ارائه می شود.

3- تئاتر و نمایشنامه رویا

هر شب یک اجرا از تئاتر رویا( که پکیج آن آماده است ) توسط بعضی جوانان به نمایش در می آید که علاقمندان کارهای هنری می توانند بهره ببرند.

در ادامه می توانید فایل کامل این مجموعه را دانلود نمائید .

سؤال: آیا ولایت پذیری با آزادی در تناقض است؟

پاسخ:

برای اینکه انسانی عاقل بتواند در اجتماع بشری به حیات خود ادامه دهد، باید ارزشها و ضد ارزشهای آن جامعه را بشناسد. و نیز موظف به اجرای یک سری قوانین است تا مورد احترام دیگران باشد. مسلّماً پذیرفتن و اجرای این قوانین جلوی یک سری از آزادیهای انسان را می گیرد، ولی اجرای این قوانین نهایتاً به نفع خود انسان و باعث راحت و هموارتر شدن مسیر زندگی او می شود. به عنوان مثال ما در هنگام رانندگی مجبور به رعایت یک سری قوانین هستیم که این قوانین مانع از انجام تمامی خواسته های ما می شوند. ولی در صورت نبودن این قانونها هرج ومرج و بی بندوباری باعث بروز مشکلات زیادی برای ما در هنگام رانندگی خواهد شد.

ولایت پذیری نیز در واقع اجرای قوانین زندگی است، که در آن جامعه تحت سرپرستی انسانی کامل که علم و اوامر و نواهی او مرتبط و گرفته شده از خدایی است که خالق بشر است و آگاهی به نیازهای او دارد قرار می گیرد.

انتخاب این عمل کاملاً در اختیار خود انسان است، تا آنچه او را به کمال می رساند انجام دهد. پس با اطاعت و پذیرفتن ولایت، انسان حدّ و مرزی برای خود تعیین کرده و محدودیتی را می پذیرد. چرا که انسان بی محدودیت حیوانی است که هیچ نظم و قانونی برای زندگی خود ندارد. هر کاری بخواهد انجام می دهد. هر چه بخواهد می خورد...

در صورتیکه به هر کجای این جهان خاکی که نظر کنید، انسان دارای نظم و مقررات می باشد. و انسان شایسته و محترم به فردی اطلاق می شود که هنجارهای جامعه را رعایت کند. مثلاً از چراغ قرمز عبور نکند، دزدی نکند، دروغ نگوید و ...

پس آزادی نا محدود در هیچ جامعه ای وجود خارجی ندارد و وجود قانون برای هر جامعه ای لازم و ضروری است و اجرای این قوانین در واقع پذیرفتن همان محدودیتی است که در سرتا سر دنیا مورد احترام و نیز مورد احتیاج بشر است.

2- امر و نهی زیاد نشانه ی چیست؟

بطور معمول در زندگی انسان هر چیزی که ارزش و اهمیت بیشتری دارد، مراقبت و نگهداری از آن نیز جدی تر و با اهمیت تر بوده و امر ونهی نسبت به آن به مراتب بیشتر از موارد دیگر است.

پس امر و نهی در مورد یک مسئله می تواند دلیل پُر ارزش بودن آن مسئله باشد. مثلاً مادری را تصور کنید که به علت محبت زیادی که به فرزندش دارد بیش از حد معمول مراقب اعمال و رفتار اوست. زیرا برای تربیت او ارزش زیادی قائل است و می کوشد او را راهنمایی کند تا به خطا و انحراف کشیده نشود. یا مثلاً یک مربی، اگر متربّی اش برایش عزیز باشد ناخودآگاه دائماً به او امر ونهی می کند که این امرونهی نشان از محبت مربی است به متربّی خود، و در واقع این فرامین لطفی است از جانب مربی و متربّی نباید ملول شود. پس امر ونهی مادر و مربی عنایتی است که آنها بر فرزند و یا متربّی خود داشته و خواهان سعادت او هستند.

3- آیا ولایت پذیری مضرّ و غیر معقول است؟

در ابتدا باید به این نکته توجه بیشتری داشت که اساساً این ولایت از طرف چه کسی و برای چه کسانی تعیین شده و هدف از وضع این قوانین بر چه اصولی استوار بوده است؟

بطور یقین این قوانین ولایت از طرف پروردگار جهان به رسول او نازل گشته و پس از ایشان به جانشینان بر حقشان سپرده شده تا در تمامی دوران زندگی تا روز قیامت به بشر اعلام گردد.

از طرفی خداوند، که خالق و صانع بشر است، این توانایی را به انسان داده تا با عبادت و بندگی به سر حدّ منزل مقصود که همان سعادت و کمال است برسد و نیز بر اساس خلقت و نیازهای بشر، بایدها و نبایدهایی را تحت عنوان قوانین دین برای او معین فرموده تا با اطاعت و عمل به آنها به هدف نهایی خلقت راه یابد. هر عقل سلیمی می پذیرد که بهترین قانون گذار برای بشر، خالق و آفریننده ای است که به تمامی مشکلات و نیازهای جسمی و روحی او احاطه دارد.

از طرف دیگر، انسان ولایت پذیر کسی است که اولاً قوانین الهی را به عنوان بهترین و کاملترین قوانین بپذیرد. ثانیاً ولایت شخص یا اشخاصی که نمایندگان و خلفای پروردگار در روی زمین هستند و مسئول اجرای قوانین الهی می باشند را بر خود لازم بداند.

انسانی که ولایت پروردگار و نمایندگان و خلفای او را بر خود نپذیرند، با وجود ضعفها و ناتوانایهایی که دارد و به علت نافرمانی و عمل نکردن به دستورات الهی، ضررهای جبران ناپذیری برای خود به ارمغان خواهد آورد که برایش جز حسرت و پشیمانی در دنیا و آخرت سودی نخواهد داشت.

سؤال: اگر انتخاب امام به عهده ی ما بود چه اتفاقی می افتاد و چه عوارضی داشت؟

پاسخ:

از آنجایی که این انتخاب ( انتخاب امام) بر عهده ی ما نیست، تصور اینکه« اگر بر عهدة ما بود چه می شد؟ » بسیار مشکل است. ولی برای درک بهتر مسأله می توان به مواردی رجوع کنیم که انتخاب آنها بر عهدة خود انسان گذاشته شده است . از جمله موارد و اشخاصی که انتخاب آن به عهدة انسان است انتخاب همسر می باشد. حال بیایید بررسی کنیم که وقتی ما تصمیم به ازدواج  می گیریم. برای انتخاب همسر مناسب چه می کنیم؟ بدیهی است که هر شخصی برای انتخاب صحیح بعد از گفتگوها و تبادل نظرها و توافقات و آگاهی از مشخصات و اعتقادات طرف مقابل شروع به یک سری تحقیقات جامع برای شناخت کامل همسر آیندة خود می نماید. در تمامی مدت این تحقیق خانواده بر جامعه با انسان همسو می شود. و سعی دارد تا با اطلاعاتی که عرضه می کند، کمک کند تا این زندگی جدید بر اساس انتخابی صحیح آغاز شود. ولی بعد از طی تمامی این مراحل آیا کسی می تواند اطمینان کامل از صحت این انتخاب داشته باشد؟ مراجعه به آمار طلاق در سطح جامعه نشان می دهد که تعداد زیادی از این انتخاب ها نادرست بوده است. اینکه علت این طلاقها چه بوده برای ما مهم نیست، بلکه مسأله مهم این است که در انتخابی که به عهده ی ما گذاشته شده چه نتیجه ای عاید ما شده است.

به همین دلیل است که ما در بین اکثریت نزدیک به اتفاق خانواده ها می بینیم که بعد از تمامی تحقیقها و تلاشی که برای انتخاب صحیح دارند، در پایان، خود و زندگی خود را به خدا سپرده، و با توکل بر خدا از او می خواهند که این انتخاب را تأیید نموده و آنها را در زندگی یاری دهد، تا خوشبخت و سعادتمند شوند و در آخر اگر بفهمند که این انتخاب مورد تأیید پروردگار نمی باشد هر چقدر هم که به طرف مقابل علاقمند باشند از این ازدواج منصرف می شوند. تمامی این مسائل و مشکلات نشان از عجز ما در انتخابی مناسب دارد.

از موارد دیگری که انتخاب آن در زندگی به ما سپرده شده، انتخاب دوست و شریک است. با تمام وقتی که ما در انتخاب دوست و یا شریک داریم، هیچ گاه نمی توانیم از نتیجه ی این دوستی یا شراکت اطمینان داشته باشیم. این همه مواردی که از کلاهبرداریها در بین شرکاء شنیده می شود و یا اختلافهایی که بین شرکاء و یا بین دوستان بوجود می آید و یا مواردی که دوستی با اِغفال دوست دیگر، زندگی او را به ورطه هایی چون ورشکستگی، اعتیاد و ... می کشاند و مسائل دیگری که هر روزه در جامعه شاهد آنیم، همگی نشانگر عدم توانایی انسان در انتخاب دوست و شریک است.

البته باید به این نکته نیز توجه داشته باشیم که تمامی انتخابهایی که بر عهدة ما گذاشته شده، انتخابهایی است که تنها برای خود می کنیم( یا نهایت برای چند نفر) یعنی من دوست، شریک و یا همسر را برای خودم انتخاب می کنم و در این انتخاب اینقدر عاجز هستم، حال چگونه انتظار داریم که بتوانیم در انتخاب رهبر و امامی که از طرفی قرار است سرپرستی جامعة جهانی را بر عهده داشته باشد. از طرف دیگر به مسائل مربوط به دنیا و آخرت ما رسیدگی کند، بر این همه عجز و ناتوانی خویش چیره شده و انتخاب صحیحی داشته باشیم؟

در نهایت، با توجه به تمامی این مسائل بدیهی است که تنها کسی می تواند این انتخاب را   بهترین و صحیح ترین صورت برای ما داشته باشد، که هم شناخت کاملی از انسانها و نیازهای آنان داشته باشد، هم راه سعادت دنیا و آخرت انسان را بشناسد. ونیز هیچ نوع عجز و ناتوانی و یا انتخاب ناصحیح را نتوان به او نسبت داد.

آیا این صفت را در کسی جز ذات مقدس پروردگار می توان یافت؟ آیا این انتخاب را کسی جز پروردگار می تواند به شایسته ترین صورت انجام دهد؟

پس در نهایت ما قدرت انتخاب امام و رهبری که تضمین دنیا و آخرت ما را کند نداریم و تنها کسی که می تواند چنین انتخابی کند خداوند است.

سؤال: ولایت ائمه- علیهم السلام- به چه معناست؟

پاسخ: معنای لغوی ولایت سرپرستی و صاحب اختیار بودن.

ولی به معنی سرپرست، به کسی گفته می شود که فرد یا افرادی تحت ولایت و اختیار او هستند و سرپرستی و صاحب اختیاری آنها به او سپرده می شود. مثلاً پدر بر فرزند کوچک خود ولایت دارد. یعنی در واقع صاحب اختیاری و سرپرستی آن بچه به او سپرده می شود. تا در همة امور او در حد توان خود بکوشد و همه نیازهای مادی و معنوی فرزند را برآورده سازد. کودک نابالغ مصالح و مفاسد خویش را تشخیص نمی دهد. و در این زمینه تکیه گاهش پدر و مادرش می باشند. اگر خود را به آنها بسپارد و دست در دست آنها حرکت کند، از بلاها و آفات مصون می ماند؛ وگرنه خود توانایی و تشخیص حفظ خود را ندارد. تکیه گاه امید فرزند هم پدر و مادرش هستند که در هر ناملایمی روبه سوی آنها می آورد و چارة خود را در پناه آوردن به ایشان می جوید.

پس بدین ترتیب پذیرفتن ولایت یعنی پذیرفتن سرپرستی و صاحب اختیاری و ترجیح دادن خواست ولی بر خواسته خود. رابطة ائمه- علیهم السلام- هم با انسانهای عادی شبیه رابطه پدر و مادر با فرزندان کوچک و نابالغ خویش است، که از درک نفع و ضرر خود عاجز هستند. و باید در همه چیز به پدر پناه بیاورند. و خداوند مسئولیت حفظ و نگهداری مردم را به اولیای خود داده و در مقابل از آنها خواسته است که مردم را در مسیر عبودیّت و معرفت خداوند متعال سوق دهند. اگر انسانها به این اولیای خدا پناه بیاورند و آنها را ولی بر خودشان قرار دهند، یقیناً در طریق بندگی خدا قرار خواهند گرفت.

خداوند به مؤمنان در امور خودشان اختیار داد و برای آنان حق تصرف درباره ی خودشان را داده است. مؤمن می تواند شیوه زندگی اجتماعی، پوشیدن لباس، نوع غذا و سایر امور خویش را در چهارچوب احکام الهی تنظیم نماید. آنچنان که در روایتی آمده است: خدای متعال تمام امور مؤمن را به خود او واگذار فرمود، جز این که او در ذلیل نمودن خویش اختیار دار نیست.

اما ولایت پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله و سلم- بر مؤمن از خود او بیشتر است. پس بدین ترتیب ولایت امیرالمؤمنین– علیه السلام- و اولاد ایشان هم در مؤمنان اولی به تصرف است. این یکی دیگر از معنای ولایت یعنی ولی اولی به تصرف است. پس منظور از ولایت الهی نسبت به مؤمنین، همان سرپرستی است، آن هم همراه با تصرف در امور.

سؤال: آيا به نظر شما منطقي است كه پيامبر خدا (صلي الله عليه وآله وسلم ) امت  را پس از خود، بدون سرپرست واگذارند؟

پاسخ:

آيا به نظر شما اين غير منطقي نيست كه مدير يك مدرسه غير انتفاعي يا مدير يك كارخانه كه براي مدرسه اش يا كارخانه اش زحمات زيادي متحمل شده ، برنامه ريزي كرده و سرمايه گذاري نموده، در هنگام ترك مدرسه يا كارخانه و رفتن به مسافرت راجع به مديريت آنجا بعد از خود چيزي نگويد و هيچ سفارشي نكند و كاركنان و كارگران را به حال خود رها كند و برود؟!

آيا اين غير منطقي است كه مدير يك مدرسه يا يك كارخانه طوري برنامه ريزي نمايد كه بعد از رفتن او هيچ مشكلي براي كاركنان و كارگران و دانش آموزان و نظام  موجود در آن جوامع پيش نيايد؟

مدير يك مدرسه يا يك كارخانه به خوبي مي داند: براي جلو گيري از انحرافات احتمالي، تصميم گيري هاي ضروري ، سياست گذاري و هدايت جمعي كاركنان وكارگران مدرسه يا كارخانه بايـد كسي را انتــخاب كنـد كه پاسخ گو باشــد و از هـرج ومـرج جــلو گيري نمـايد و نظـم محيـط را برقرار دارد.

يك مدير دانا از قبل برنامه ريزي مي كند و به دنبال شخصي صالح وشايسته« كه به قوانين ومقررات مجموعه آشنا باشد» مي گردد و به جاي خود مي گمارد. زيرا رها كردن كارخانه يا مدرسه بدون سرپرست و جانشين مناسب براي مدير، كاري غير منطقي است.

پيامبر هم به طور منطقي مي بايست براي جامعه بعد از خود ، فكر« جانشيني صالح ، شايسته و آگاه به مقررات» باشد تا از بروز اختلافات ، هرج و مرج  و بي نظمي جلو گيري نمايد و پاسخ گوي جامعه در موارد جديد باشد. آري ، رها سازي جامعه بدون سرپرست شايسته، كاري خلاف عقل و منطق است و پيامبر ، كار غير منطقي و غير عقلايي نمي كند .

اين شيوه منطقي وعقلايي در زمان حيات پيامبر نمونه هاي تاريخي مختلفي دارد. مثلا وقتي پيامبر براي غزوه اي از مدينه بيرون مي رفتند، كسي را براي جانشيني خودشان در مدينه انتخاب مي كردند و به سرپرستي مردم مي گماردند.  اين جاي بسي تعجب است از گروهـي كه خـود را پيـرو سنـت پيــامـبر مي نامند و از پذيرفتن اين سنت پيامبر بعد از وفات ايشان امتناع مي ورزند!

بنابراين و با توجه به ذكر مثال هاي ياد شده در زندگي افراد عادي و سنت جاري پيامبر در حيات شريفشان، اين غير منطقي است كه پيامبر خاتم از دنيا بروند و امت خود را بدون انتخاب جانشين و برگزيدن سرپرست براي آنها، تا قيامت رها كنند و به حال خود واگذارند!

سؤال: چه كسي جانشين پيامبر را تعيين مي كند و چگونه به مردم معرفي مي نمايد؟

پاسخ:

ضمن بررسي تاريخ تمامي اديان الهي، در مي يابيم كه همة پيامبران الهي و صاحبان شرايع، اوصيايي داشته اند كه تمامي اين اوصياء توسط خداي عزوجل انتخاب شده اند به وسيله پيامبران الهي به مردم معرفي گشته اند، و مردم ابدا‍ً در انتخاب اين اوصياء دخالتي نداشته اند و هيچگونه رأي گيري در كار نبوده است.

حق هم همين است، آن خدايي كه براي هدايت و راهبري بشر به سر منزل سعادت، پيامبراني را برگزيده و به سوي انسانها فرستاده است و با بينه ودليل به مردم معرفي كرده؛ خود بايد براي آن پيام آوران الهي، جانشين برگزيند و همان گونه كه اوامر ونواهي خود را توسط پيامبرانش به مردم رسانده است، جانشينان برگزيده خويش را به مردم توسط همان پيامبر معرفي نمايد.

اين سنت الهي در مورد خاتم پيامبران و اوصياي مكرم ايشان به اجرا در آمده است و خداي عزوجل، جانشينان پيامبرش را به او معرفي نموده و پيامبر- صلی الله علیه و آله و سلم- آن بزرگواران را به مردم شناسانده است.

سؤال: چرا حضرت علی- علیه السلام- با خلفاء همکاری کردند؟

پاسخ:

همکاری های دلسوزانه ی امیرالمؤمنین- علیه السلام- در امور خلفاء برای رعایت مصالح امت اسلام و حفظ دین از نابودی کامل بوده است.

فرض کنید، بچه ای را از دست مادرش ربوده اند و به نامادری سپرده اند، چنانچه او با تمام محبت و عشق مادری به او مهر ورزیده، مادر از اینکه بچه اش را از او جدا کرده اند، ناراحتی و دلتنگی می کند، ولی از دور مراقب اوست تا به او گزندی نرسد او را در حال ناراحتی نبیند. زیرا آن محبت، میان مادر و فرزند جریان دارد.

گاهی بچه ها دچار دل درد و ناراحتی می شوند و نامادری برای کمک درمان مریضی بچه، به مادرش رجوع می کند. مادر هم با تمام جانش برای بهبودی بچه اش با آنها همکاری می کند تا فرزندش در کمال سلامتی و شادابی رشد کند و بزرگ شود. این همکاری مادر با نامادری دلیل بر تأئید ناماری نیست. همچنین این همکاری را نمی شود تشویق عمل دزدی دانست امیرالمؤمنین- علیه السلام- به جهت رسالتی که از جانب خدای متعال بردوش داشت، نوع و شیوه ی خاصی از ارتباط و برخورد با خلفاء را بر طبق وظیفه شان در پیش گرفتند، در حالیکه هیچ گاه از اقامه ی حق خود، خودداری نورزیدند. خلفاء بر اساس نیازشان و عدم رسوایی به علت جهلشان در شناخت اسلام و حکومت داری، مراجعاتی به امیرالمؤمنین- علیه السلام- داشتند. بنا بر تحقیق در هفت مورد به مشورت پرداخته، دو مورد آن نظامی مربوط به فتح ایوان و بیت المقدس، سه مورد آن مالی و دو مورد آن مبدأ تاریخ اسلام و حدّ شارب الخمر است.

همکاری امیرالمؤمنین- علیه السلا م- با خلفاء( نه تنها دوستی با خلفاء نیست ) بلکه به منظور جلوگیری از بازگشت مردم به عصر بت پرستی و جاهلیت، دفاع از کیان سرزمین وحی و حفظ جان اهل بیت- علیهم السلام- در مقابل توطئه های داخلی بود.

در واقع همکاری امیرالمؤمنین- علیه السلام- با خلفاء دلیل بر تأئید آنها نیست، بلکه برای هدایت و آرامش مردم ستم دیده جامعه بود. تا اینکه مردم به دوران جاهلیت بازگشته نگفته دین نو پای اسلام مانند فرزندی بود که از مادرش که امیرالمؤمنین بوده باشد ربودند و دلسوزی و همکاری امیرالمؤمنین- علیه السلام- با خلفاء به جهت حفظ جان این فرزند بود ایشان صبر را پیشه کردند تا دین اسلام حفظ شود همواره برقرار بماند.

سؤال: آیا وجود قانون آزادیهای ما را سلب می کند؟ آیا انسان با قبول ولایت ولی الله محدود می شود؟

پاسخ:

در اینکه وجود قانون یک سری آزادیهای ما را سلب می کند شکی وجود ندارد. به عنوان مثال رجوع کنیم به قوانین رانندگی در سطح شهر وجود چراغ قرمز مسلماً آزادی ما را در گذشتن از خیابان از ما سلب می کند و این اجازه را به ما نمی دهد که ما به دلخواه و همانطور که دوست داریم بدون هیچ مانعی از خیابان بگذریم. این مسأله در مورد تمام قوانینی گه برای ما در نظر گرفته شده صدق می کند. ولی اگر بخواهیم منصفانه عمل کنیم باید این مسأله را نیز در نظر بگیریم که اگر این قوانین و محدودیتها وجود نداشته باشد چه اتفاقی می افتد؟

با کمی دقت و بررسی متوجه می شویم که نتیجه ی نبودن این قوانین و محدودیتها چیزی جز هرج و مرج نیست که در نتیجه ی این هرج و مرج، زندگی خود ما با سختی ها و مشکلات روبرو می شود. این نوع قوانین و بایدها و نبایدها و بکن ها و نکن ها، در سطح خانواده ها نیز وجود دارد. در خانواده همه در یک زمان غذا می خورند و یا می خوابند ویا به مسافرت می روند، به فرزند امرو نهی می کنند که چه بپوشد و چه بخورد و از او می خواهند که درس بخواند، کوشش کند، ورزش کند و تمامی این مسائل به نفع کل خانواده و کسانی که این مسائل را رعایت می کنند، می باشد.این محدودیتها در امور علمی نیز وجود دارد، مثلا در مورد استفاده از آنتی بیوتیک ما ملزم هستیم که در ساعتی خاص آنرا مصرف کنیم و اگر کسی به دلخواه خود و هر زمانی که بخواهد آنرا مصرف نماید، دارو تاثیر خود را نمی گذارد. پس حتی در این قبیل موارد نیزقوانینی وجود دارد که باید رعایت شود.

از دیگر قانون هایی که برای ما تعریف شده، وارد شدن به خانه از طریق در است. هر گاه بخواهیم وارد منزل کسی شویم، ابتدا باید در بزنیم بعد وارد شویم. اگر کسی دوست داشته باشد بجای در از دیوار وارد شود، او را به جرم دزدی دستگیر خواهند کرد.

پس براحتی و با کمی دقت به این نتیجه می رسیم که درست است که قوانین جلوی قسمتی از آزادی های ما را می گیرد و برای ما محدودیتهایی ایجاد می کند ولی در نهایت این قوانین و محدودیتها به نفع ما و در جهت هموار کردن مسیر زندگی و برداشتن مشکلاتی است که در صورت نبودن قوانین بوجود می آید.

پس با وجود اینکه نمی توان منکر شد که وجود قانون آزادی های ما را سلب می کند ولی با کمی تفکر این مساله محرز می شود که اصلاً بدون وجود قوانین نمی شود زندگی کرد.

پس برای زندگی در هر جامعه ای ملزم به رعایت یک سری قوانین هستیم، برای ورود به هر حریمی باید در راه و طریق ورود به آن را بیابیم. ورود به حریم دین هم باید از دری صورت گیرد و آن در، تنها با پذیرش ولایت ولی خدا باز خواهد شد. تنها در صورتی اعمال ما پذیرفته خواهد شد که از در وارد شویم در غیر این صورت حکم آن دزدی را خواهیم داشت که از دیوار بالا رفته.

ما با پذیرفتن ولایت امیرالمؤمنین- علیه السلام- و ائمه ی معصومین- علیهم السلام- ملزم به رعایت یک سری قوانین هستیم که در ظاهر سختیهایی برای ما به وجود می آورد ولی در نهایت به راحتی به این مسأله می رسیم که وجود این قوانین برای زندگی بهتر ضروری است. و تمامی منافع آن به خود ما می رسد نه به امام. و تمامی ضررهایی که در صورت سرباز زدن از این قوانین حاصل می گردد نیز اول از همه به خود ما برمی گردد. نکتة قابل توجه دیگر این است که گاهی شما معامله گر هستید، یعنی برای بدست آوردن چیزی که می خواهید ملزم به انجام عملی یا پرداخت وجهی هستید. گاهی برای رسیدن شما به مقصودتان پیش نیاز است که کاری انجام دهید حتی اگر طرف مقابل مجانی و بدون چشم داشت کالایش را در اختیار شما قرار داده باشد. مثلاً شما برای مشکل دندانتان به دندان پزشک مراجعه می کنید، پزشک برای معالجه ی شما 20000 تومان پول می گیرد و بعد چند قرص و آمپول و پرهیز و دستور العمل می دهد اگر پزشک بخواهد شما را مجانی و بدون هیچ چشم داشتی شما را مداوا کند، قرص و آمپول و پرهیز و دستور العمل که می دهد، نفعش فقط و فقط برای شماست.

دستورات دین و ائمه ی هدی- علیهم السلام- از نوع دوم است و دستورات و قوانینی که از این طریق برای ما تعیین شده تنها به نفع خودمان می باشد. امام مانند پدری که از هر پدر دیگری مهربانتر است، امتش را از اشتباهات نهی کرده و به درست زیستن امر می کند.

پس در نهایت، با وجود اینکه ولایت پذیری ما یک سری محدودیت برای ما بوجود می آوردو یک سری از آزادیهای مارا سلب می کند ولی در نهایت نفع و سود آن اول از همه به خود ما می رسد.

پاسخ:

ما انسانها درطول مدت زندگی اجتماعی خویش با انتخابهای مختلفی از قبیل انتخاب نماینده کلاس؛ نماینده شهر، دولت؛ هسر؛ شغل؛ منزل؛ و....مواجه شده ایم. در برخی موارد از نتیجه این انتخاب خشنود بوده ایم و گاهی ناخشنود. ولی حتی زمانیکه این انتخاب را صحیح می دانستیم با مواردی برخوردکرده ایم که در تصمیم و انتخاب خود آنها را مدنظر قرار نداده بودیم. این نوع سهل انگاریها و بی توجهی ها نشان از عدم توانایی ما در انتخاب صحیح است.

فی الواقع انسان این توانایی را ندارد که بتواند بطور همزمان تمامی مسائل را مد نظر قرار دهد و اگر هم برفرض محال؛ بتوان شخصی را یافت که چنین توانایی و قدرتی داشته باشد، باز هم به علت محدودیت دید بشر این شخص نمی تواند عاقبت و نتیجه امر را بداند.

مشکلاتی که در قوانین بشری که عاقلترین و عالم ترین انسانها آنها را وضع کرده اند، وجود دارد، ناشی از همین ضعف است و از همین رو پیوسته شاهد به بن بست رسیدن قوانین بشری در عرصه های گوناگون هستیم. امروز قانونی وضع می شود؛ فردا برای رفع اشکالاتش چندین تبصره می گذارند ولی نهایتاً بدلیل مشکلات فراوانی که دارد ناچار به نقض آن قانون می شوند.

مسلماً این مشکلات زمانی رفع خواهد شد که قانونگذار دارای علمی کامل و گسترده باشد و تمامی نیاز بشر و جامعه تا روز قیامت و نیز عاقبت عمل به این قوانین را بداند و در ضمن قدرت و توانایی اعمال این قوانین راداشته باشد. با کمی تفکر و انصاف متوجه خواهیم شد که تمامی این مسائل تنها در حیطه علم و قدرت خداوند متعال می گنجد چرا که خدا به عنوان آفریننده و پرورش دهنده مخلوقات بطور کامل به نیازها و مصالح آنها در دنیا و آخرت واقف می باشد. از این روست که قوانین الهی جاودانی می باشند و تا روز قیامت بدون آنکه تبصره ای به آنها اضافه شوند کار برد دارند. در مورد انتخاب پیامبر و جانشین او نیز مسأله به همین گونه است. یکی از شئونی که ما برای پیامبر الهی و جانشین او قائل هستیم عصمت از گناه و اشتباه است آیا انسان عادی این قدرت را دارد که معصوم را از غیر معصوم تشخیص دهد؟ مسلماً بشر چنین قدرتی ندارد و تنها پرورگار جهانیان است که نهان و آشکار انسانها رامی داند وقدرت شناخت و معرفی رهبری معصوم که شایستگی ولایت بر مردم را داشته و نیز قدرت حفظ و نگهداری دین الهی و قوانین آن را دارد از آن اوست.

لذا خداوند به انتخاب پیامبر و جانشین او سزاوارتر است و نیز تنها کسی است که قدرت این انتخاب داراست.از همین رو پیامبر اکرم- صلی الله علیه و آله و سلم- در روز عید غدیر خم از طرف و به فرمان خداوند امیرمؤمنان را به جانشینی خود انتخاب کردند تا با این انتخاب دین خداوند کامل گردد.

از مسائل مهمی که در مناسبتها و فعالیتهای ضمن آنها باید به آن توجه شود و باید با مکانیزم خاصی انجام گیرد، مسئله دعوت میهمانان در جشنها می باشد. چنانچه در بخش دعوت تدبیر و فعالیت لازم صورت نگیرد، در واقع همه ی زحمات در برقراری مناسبتها به هدر رفته است.

1- دعوت به وسیله نامه یا کارت:

این نوع دعوت از متداولترین شیوه در این خصوص می باشد. از مهمترین عوامل پذیرش دعوت: الف)متن دعوت نامه یا کارت دعوت.

ب) زمان ارسال کارت یا دعوتنامه.

ج) ظاهر زیبا و مطلوب دعوتنامه یا کارت.

در این نوع دعوت می توان موارد زیر را ضمیمه کارت و دعوتنامه نمود.

الف) سؤالات مسابقة جشن.

ب) کتاب و بروشور حاوی مطالب مسابقه جشن.

ج) فهرست موضوعات مطروحه در جشن.

د) اعلام برنامه های جشن.

 اگر ارائه کارت به صورت حضوری باشد، تذکر چند مطلب به میهمانان، خالی از لطف نیست.

الف) به ازای هر کارت دعوت، یک صندلی خالی و همه ی امکانات پذیرایی و سرویس دهی برای شما میهمان عزیز در نظر گرفته شده است. چنانچه به دلایلی امکان تشریف فرمائی شما در جشن نبود حتماً یا اطلاع دهید یا کسی را جایگزین خود نمائید.

ب) تذکر این مطلب که در جشن منتظر حضور میهمانتان هستید خالی از فایده نخواهد بود.

ج) اگر هدیه ای برای دوستان تهیه شده متذکر شویم که هدیه را در جشن تقدیمتان خواهیم کرد.

2- دعوت حضوری:

این نوع دعوت را می توان از یک ماه پیش از جشن در مجموعه ی همکاران، همسایه ها، خانواده ها، دوستان، آشنایان و مشتاقان مطرح نمود. در طرح این نوع دعوت می توان با طرح موضوع جشن و نحوه ی برگزاری آن مدعوین را مشتاق حضور در برنامه نمود.

3- دعوت به وسیله تلفن:

تماس تلفنی به تنهایی می تواند یکی از راههای دعوت میهمانان به جشن بوده باشد، در حالیکه از این راه می توان چند روز قبل از جشن یاد آور دعوت حضوری یا دعوتنامه ای شد.

4- دعوت گروهی:

در این مدل می توان یک فرد از یک گروه را دعوت نمود و همه موارد دعوت به آن یک نفر محول شود و سپس کار دعوت را در آن گروه، این یک نفر مسئول شود. این افراد می توانند یک دانش آموز از یک کلاس باشد، که دانش آموز مورد نظر همه کلاس را دعوت کند و همه موارد را در گروه خود توضیح دهد و نهایتاً تعداد مدعوینی که حتماً تشریف می آورند را اطلاع دهد. نمونه های دیگر افراد: معلم، دانشجو، یک نفر از فامیل، یکی از همکاران، مسئول هیأت و غیره

5- دعوت غیر مستقیم:

این نوع دعوت به این صورت

است که اگر می توان بطور مستقیم با 10 نفر ارتباط داشته باشیم، هر یک از این 10 نفر را موظف به دعوت 3 نفر دیگر نمائیم و هر کدام از آن سه نفر مسئول آوردن یک نفر همراه باشند، به این وسیله ده نفر مدعوین ما به 70  نفر میهمان تبدیل می شود.

تذکر:

1- اگر برنامه ی جشن دارای محتوایی خوب و مطلوب باشد امر دعوت زیاد مشکل نخواهد بود.

2- برنامه و مناسبتهای مستمر و همیشگی نیازی به تدابیر خاص برای دعوت ندارد.

3- دعوت باید با نوع جشن و سطح مدعوین هماهنگی داشته باشد( از جهت هزینه، سلیقه، مطلب، سطح مخاطب).

4- معمولاً نسبت به گنجایش جشن باید تعداد بیشتری میهمان دعوت نمود. چرا که همیشه مسائل پیش بینی نشده باعث کم شدن تعداد میهمانان می شود.

5- برای برآورد نقاط مثبت و منفی دعوت، تهیه آماری از مدعوین و مقایسه ی آن با لیست دعوت شده گان کمک بسیار بزرگی خواهد بود.

6- تماس با مدعوینی که در جشن حضور پیدا نکردند و عرض ادب و تأسف از نبودن آنان، نشان دهندة اهمیت مدعوین و شرکتشان در جشن های بعدی خواهد بود.

7- در پایان هر مناسبت تهیه گزارش از فعالیتهای مختلف مخصوصاً دعوت و حضور مدعوین و نظرات ایشان برای برگزاری جشنهای آتی مفید فایده خواهد بود.

8- در امر دعوت این نکته و رعایت آن بسیار ضروری می باشد که میهمانان مدعوین صاحب مجلس وجود مقدس ائمه اطهار- علیهم السلام- می باشند. لذا آمدن و نیامدن میهمانان بستگی به روزی ایشان دارد. ما تلاش و تدبیر خود را می نمائیم تا صاحب خانه چه بخواهد.

به امید آنکه همة خدمتگزاری ها در مجالس اهل بیت- علیهم السلام- مورد رضایت خاصه حضرت ولی عصر- علیه السلام- قرار بگیرد.

در ادامه می توانید فایل کامل این مجموعه را دانلود نمائید .