توجه

محتوای پیش رو مناسب جهت گفتگو با مخاطبان است که می توان از آن برای برنامه هایی نظیر میزهای گفتگو بهره برد .


توجه

در روزگار ما یکی از شایع ترین بیماری ها، افسردگی است که متأسفانه شیوع اون روز به روز بیشتر هم می شه.

با وجود تمام پیشرفت های بشر، شاید بشه گفت "آرامش" گمشده ی دنیای امروزه.

اما آرامش چیه؟ (جواب) چطور به دست میاد؟ و چرا ما ازش دور شدیم؟ (جواب)

همان طور که می بینید معمولا اولین جوابی که به ذهن میاد این که: مشکلات زندگی زیاد شده!

ولی اگر نگاه دقیق تری به دنیا و زندگی آدم ها بندازیم، متوجه می شیم چیزی که همیشه تو زندگی مردم بوده و مردم باهاش درگیر بودن مشکلات و سختی هاست.

زندگی همیشه خوب و بد داره، فراز و نشیب داره. یک روز خوشی است، یک روز ناخوشی.

به گفته ی امیرالمؤمنین (ع): یومٌ لکَ و یومٌ علیک! (روزگار دو روز بيشتر نيست روزى به سود تو و روزى به زيانت مى‏باشد.                        بحار الأنوار ، ج‏70، ص: 81 )

نکته ی مهم اینکه: هیچ چیز دنیا ماندنی نیست، نه نعمت ها، نه نقمت ها. این قانون دنیاست.

حالا با این شرایط چطور می شه آرامش داشت؟

نکته همین جاست: آرامش یا اضطراب یک حس درونی است. بیش از اینکه وابسته به محیط خارجی باشه، وابسته به نگاه انسان به زندگی و دنیای اطرافشه.

کسی که به این خوشی ها  وابسته باشه و تصور کنه این ها بذاته ارزش دارند، با بودنشون خوشحال و با نبودشون ناراحت می شه. ] لکیلا تیأسوا علی ما فاتکم و لا تفرحوا بما آتاکم (حدید 23) [

نباید این طور باشه که با بالا و پایین شدن دنیا، آرامش ما کم و زیاد بشه. چون "اصل" این چیزی که ما داریم نیست. دارایی های ما "اصل" و اساس زندگی نیستند. پس فکر می کنید "اصل" چیه؟ "هدف" چیه؟

چیزی که به این دنیا اومدیم تا بهش برسیم، چیزی که اگه به اون برسیم به آرامش می رسیم چیه ؟ (جواب)

«  توجه  »

خدا از انسان می خواد که فقط به او توجه کنه. و ارزش انسان ها را در همین میزان توجهشان قرار داده است.

گاهی نعمتی می ده که توجه کنیم (ذکر=شکر) سلامتی روح و جسم و ...

گاهی نعمت رو می گیره تا توجه کنیم. مثال: سلامتی رو می گیره، اموال و پول رو می گیره، عزیزان رو می گیره،

 (دعا=درخواست=فقر) (الدعاء مخّ العباده)

ولی ما چه کار می کنیم؟ (البته به گفته ی خداوند اکثر ماها)

وقتی نعمت می ده مغرور می شیم، وقتی می گیره شکایت و ناله و می کنیم و گاهی ناشکری ( فامّا الانسان اذا ما ابتلاه ربّه فاکرمه و نعّمه فیقول ربّی اکرمن! و امّا اذا ما ابتلاه فقدر علیه رزقه فیقول ربّی اهانن! فجر 15-16 )

گاهی حتی خدا عذاب می کنه تا متوجه بشیم: {فاخذناهم بالبأساء و الضّراء لعلّهم یتضرّعون (انعام 42)}

پس اصل،  همان "توجه" است. هدف "توجه" است و اگر بتونیم در سختی و راحتی های زندگی به وادی غفلت نیفتیم و همیشه توجه داشته باشیم، توجه به اصل.  روی ما، نگاهمون، حواسمون، دلمون، اگر به سمت خدا باشه، می بینیم که چه آرامشی به سراغمون می آید.

امّا... توجه چیست؟ به چه معناست و چگونه می توان آن را کسب کرد؟ ما باید چه کار کنیم تا از این طریق به آرامش واقعی برسیم؟ (جواب)

"توجه" از "وجه" می آید. یعنی " به سمت چیزی بودن"، "رو به سوی چیزی داشتن" با تمام وجود، با تمام حواس. برای اینکه بتونیم کسی یا چیزی را بشناسیم باید به سمت و وجه او برگردیم. حالا کی میدونه وجه خدا چیه؟ ما باید رو به کجا برگردونیم؟ ( جواب)

در دعای ندبه می خوانیم: أین وجه الله الذی الیه یتوجّه الاولیاء

پس وجه خدا چیست؟

وجه الله، ائمه علیهم السلام هستند.

در حدیثی از امام صادق(علیه السلام) که در کتاب اصول کافی ذکر شده است از ایشان نقل شده که فرموده‌اند: ما همان وجه خداوند هستیم که در میان شما می‌گردیم. ( الكافي، ج‏1، ص: 143 – البته در قسمت های دیگر این کتاب و در چند جا کتاب بحارالانوار هم بیان شده است.)

در حدیث دیگری فرموده‌اند: به راستی خداوند ما را آفرید و خوش آفرید و صورت گری کرد و خوش صورت گری کرد و ما را در میان بندگان، دیده و دیده بان خود ساخت و زبان گویای خویش نمود و دست رحمتی قرار داد که بر سر بندگان گشود و ما را وجه خود معرفی کرد که ازسوی آن به وی می‌گرایند و باب خود ساخت که بر او رهنما باشیم و … (الكافي، ج‏1، ص: 144)

از روایت دوم به خوبی روشن است که امام معصوم به وجه الله بودن و چشم و زبان خداوند بودن وصف شده است.

در زمان ما تنها یادگار ائمه علیهم السلام، امام عصر، وجه الله است و بدون رو به سوی او کردن نمی‌توانیم رو به سوی خدا کنیم بلکه رو به سوی حضرت کردن عین رو به سوی خداوند کردن است و بدون شناخت او نمی‌توانیم خداوند را بشناسیم. راه شناخت خداوند و راه پرستش خداوند همان وجه خداوند است و او کسی نیست جز حجت زمان.

توجه به وجه الله نه تنها راه رسیدن به آرامش و ثبات روحی در زندگی است، بلکه هدف و مقصد ما در این دنیاست.

اگر راه را درست بریم و وجه الله یعنی امام زمان خودمان را بشناسیم، آرامش را در جای دیگری جستجو نخواهیم کرد. و هرچقدر این شناخت رو بیشتر کنیم به آرامش بیشتری می رسیم.

ما حاضریم همه چیزو هرکاری و برای رسیدن به آرامش واقعی تجربه کنیم غافل از این که آرامش همین جاست نزد امام مهربانمان

ما امام مهربانی داریم که میفرماید: انا غیر مهملین لمراعاتکم و لا ناسین لذکرکم. (ما در رعايت حال شما كوتاهى نمى‏كنيم و ياد شما را از خاطر نبرده‏ايم‏.      بحار الأنوار ، ج‏53، ص: 175 )

 یه نفر هست که دائم به یادته  و تو رو فراموش نمیکنه و من غافلم  از آن دریای رحمت و نهایت آرامش

بیایید قدری گوش جان بسپاریم به کلام امام رئوف و معین الضعفا که آرامش بخش و تسلی دهنده ی قلب هاست. (                        بحار الأنوار ، ج‏25، ص: 133)

امام آب گوارا در هنگام تشنگی است . اگه دراین بیابان برهوت دنیا تشنه میشوی و هیچ چیز تو را سیراب نمیکند  اگه هیچ علمی ، هیچ شادی و هیچ مهر و محبتی تو را سیراب نمیکنه نزد امامت برو.  او تو  روسیراب میکنه.  آبی که سرتاسر وجودت را جلا میده. غبار های قلبت را میشوره و گرما و سختی جانت را خنک میکنه.

 ببینید امام رضا علیه السلام از چه مثال هایی استفاده کردند . توجه کنید که در بیان امام ذره ای غلو وجود نداره و عینا حقیقت رو بیان می کنند.

امام همانند ابر بارنده است. که ما یه ی شادی و آرامش همگان است . مانند طبیبی غم ها و نا آرامی های دل ها را  مرهم و داروست

امام یار همدم پدر مهربان برادر برابر، برادر برابر و مادر دلسوز به فرزند کوچک است. دلگرم کننده تر این واژه ها کجا پیدا میشود جز بر در خانه ی امام؟!

 او پدریست مهربانه که با همه ی بدی ها و خوبیهایت تو را میپذیره.  پدر هیچگاه از فرزندش دل نمیبره همیشه منتظر اونه.

امام (مفزع العباد فی الداهیه الناد ) امام پناه بندگان در پدیده های سخت و دشواراست.

  در سختی ها به همه چیز و همه کس (انواع نذرهای و اوراد و امامز اده ها و ...) پناه میبریم جز آن پناهگاهی آغوشش همیشه برای ما باز است و مامن و ملجا محکم است. یادت نرود تو هیچوقت بی پناه نیستی چون امامت را داری. او هست.

مهربانی امام رو به نور خورشید تشبیه کردند، یعنی همان طور که نور خورشید همه جا می تابه و شامل حال همه می شه، محبت امام نیز شامل حال همه می شه که به یمن و برکت وجود آنان است که روزی مادی و معنوی به تمام خلق می رسد، به یمن وجودش روزی میخوریم و از وجود ش غافلیم. (تذکر به مجری محترم:  این تابیدن نشانه رحمانیت و رحمت عام ایشون به همه خلایق خداونده ولی اگر کسی به دایره مومنین در اومد و یک قدم به امام نزدیک شد شامل رحیمیت او می شه و مهربانی ویژه امام رو دریافت می کنه و همین طور توقع میره از او که به طور ویژه به اعمالش رسیدگی کنه نمونه هایی از نارضایتی امام از شیعیان خطاکار)

 دوستان نازنینم ، دلهایمان گرم شد با این کلام های نورانی، قلبهایمان  آرام گرفت اما این داستان واژه هایی دلگرم کننده نیست این ها حقیقت محض است. چشمه ایست همیشه جاری.

امام مظهر همه ی خوبیها، پشتیبانی محکم، از پدر دلسوز تر و از مادر مهربانتر است، یه نفر هست که شما رو خیلی دوست دارد همان کسی که در دل شب پدرانه در قنوت نمازش شیعیانش را  به نام هایشان دعا میکند که خدایا از ثواب ها ی من مهدی بردار و گناهان شیعیانم را ببخش.

 چه بزرگوارانه او همیشه به یاد ماست. ما چقدر به یادش هستیم؟!

بیایید رو کنیم به این وجه خدا ، همان وجه خداییی که خود پروردگارمان برای ما  قرار داده.  که اگر بخواهی رو کنی به وجه خدا. خود خدا این قانون را گذاشته که رو کن به حجت من. و حجت خدا مهربان ترین خلق است نسبت به ما و خداوند در این توجه و رو کردن، برکات و آثار زیادی قرار داده. (توجه به مجری محترم: اگر اون چه که خدا خواسته واسطه قرار بدی بین خودت و خدا عین توحیده و اگر اون چه که خدا نخواسته واسطه قرار بدی بین خودت و خدا عین شرک است.)

 از هم اکنون شروع کنیم. توجه کنیم به امام زمانمان. به ایشان سلامی بدهیم . به هر زبانی که می دانیم

سلام امام زمانم- سلام پدر مهربانم – السلام علیک یا وجه الله. و....  بی شک پاسخ من را خواهد داد.

ارتباط و توجهمان را بیشتر و بیشتر کنیم. با او حرف بزنیم . مثلا در این ایام سالروز ولادتشان را تبریک بگیم.

برایشان دعا بخونیم. ثواب کارهای خوبمون و به ایشون هدیه کنیم. که البته مهربانی آنان انقدر زیاده که چند برابر به خودمان بر می گردانند.

خلاصه که با خودمون قرار بزاریم که توجه کنیم به وجه خدا تا ان شاالله آثار و برکاتش هم نصیبمون بشه.