امروز : چهارشنبه، 09 بهمن 1404
کوهنوردی
محتوای پیش رو مناسب جهت گفتگو با مخاطبان است که می توان از آن برای برنامه هایی نظیر میزهای گفتگو بهره برد .
در جمع ما کسی هست که کوهنوردی کرده باشد؟ میشه از تجربیات و خاطراتتون بگید؟ (گفتگو با جمع و پرس و جو در مورد تجربیاتشان)
... (پس از شنیدن نظرات)
من دوستی کوهنورد دارم که تجربه صعود کوه های مختلفی مثل دماوند رو داره. تعریف می کرد می گفت کوهنوردی تکنیک های فراوانی دارد، مثل اینکه در زاویه های مختلف زانوی شما باید حالت مشخصی داشته باشه. یا مثلا می گفت مدیریت زمان بسیار مهمه. اینکه شما بتونید از نور خورشید استفاده کنید و در مدت روشنایی مسیرهاتون رو برید و شب ها در جاهای امن تر باشید.
از نکات مهم دیگری که می گفت باید مراقبت کرد، انرژی و غذاست. اینکه بتونی در کل مدت صعود و بازگشت مواد قندی ای که با خودت می بری رو تنظیم کنی و زودتر تموم نکنی.
و همچنین در صعود به قله های بلند مثل دماوند از یک ارتفاع به بعد اکسیژن موجود در هوا کم می شه و از کوه مواد گوگردی و ... در فضا پخش می شه که این مسئله، کار صعود رو بسیار بسیار سخت می کنه و گاهی اوقات باعث بیهوشی کوهنورد می شه.
خلاصه کوهنوردی حرفه ای، بسیار سخت است. مخصوصا اگر در ایام خاص سال مثل زمستان یا تابستان باشه که وجود برف و خطر بهمن یا شدت گرمای خورشید و گرمازدگی خطرات رو چند برابر می کند.
جالبه که بدونید کوهنوردها در کنار همه تکنیک ها و تمرین ها و ... روی یک موضوع حساب ویژه ای باز می کنند. موضوعی به نام «جانپناه» یا «پناهگاه»
کوهی مانند کوه دماوند در مسیرهای مختلفش حدود ۷ - ۸ جانپناه دارد.
حالا این جانپناه ها چه هستند؟ این جانپناه ها محل هایی برای استراحت هستند که کوهنوردها می تونند شب ها در اونجا اتراق کنند. در مسیر های طولانی کوهنوردها همه تلاششون رو می کنند که هر چه سریع تر به جانپناه ها برسند تا از گزند خطرات در امان باشند. هر خطری از آفتاب شدید گرفته تا برف و بوران و بهمن !
حقیقتش ما در زندگی چه بدانیم چه ندانیم داریم کوهنوردی می کنیم و مسیر زندگی خیلی سخت تر و مهم تر از مسیر کوهنوردیه ... همه ما داریم برای رسیدن به قله زندگی مون تلاش می کنیم و سختی های زیادی رو متحمل می شیم. این مسیر حرکت ما به سمت قله گاهی اوقات سطح هموار و آرامی داره و گاهی اوقات هم دچار سختی و شیب زیاد و سنگ و ... می شه.
همه تلاش ما در این مسیر اینه که به قله برسیم و موفق بشیم. قله ی زندگی همه ی آدم ها خوشبختیه همه ی آدم ها به دنبال اونند و می خوان که فتحش کنند.
در طی این مسیر هم هر کدام از ما یه سری امکانات داریم. گاهی اوقات به خاطر درست استفاده نکردن از این امکانات اونا رو از دست می دیم. گاهی اوقات هم خاصیت مسیر، امکاناتی نظیر اکسیژن رو از ما می گیره ... مثل شور و شوق جوانی که پس از طی شدن،جوانی، از ما گرفته می شه !
در طی این مسیر، کسانی که راسخ ترند به قله می رسند و دیگران بازمی مانند. اونایی که از راه جا می مونند همونایی اند که وقتی توی پیری به زندگیشون نگاه می کنند یه آه بلندی می کشن و میگن حیف، کسایین که حسابی احساس ضرر می کنند. جالب اینجاست که خدای مهربون، در طی این مسیر برای محافظت ما آدم ها جانپناه هایی قرار داده تا امنیت شون رو تضمین کنه.
خدا میگه ای کسی که میخوای به سمت قله ی خوشبختی بری من انقدر دوستت ددشتم و انقدر له فکرت بودم که برات پناه و پناهگاهی به اسم مهدی گذاشتم.
یکی از لقب های امام زمان ما کهفه ، کهف یعنی پناه گاه امن ، این یعنی که خدا برای ما کسی رو قرار داده که می تونیم تو تمام سختیای زندگی به اون پناه ببریم ،
کسی که اغوشش همیشه برای ما برای مشکلات ما برای درد دلمامون بازه
امام زمان ما کسیه که همیشه به یاد ماست کسی که تک تک ماهارو میشناسه و ووقتی ویخواد دعا کنه برای حل مشکلات ما دعا میکنه
خدا به ما گفته که امام زمان تو مثل پدر مهربون تو میمونه
پدری که هر مشکلی داشته باشی کافیه که بهش رجوع کنی تا اون با خزانه ی پر از علم و قدرتش جواب تو رو بده و دستت رو پر کنه
پس بیایم توی این راه پر پیچ و خم زندگی به اون پناه ببریم
شر.عش خیلی راحته فقط با یک سلام
بیایم بهش سلام کنیم و جشن تولدش و بهش تبریک بگیم
بگیم سلام پدر مهربونم سلام آقاجونم
تولدتون مبارک باشه ، ما خیلی شما رو دوست داریم
به همین راحتی میشه باهاش حرف زد و درد دل کرد پس چرا نیایم یه تایمی توی روزمون رو به این پدر مهربون اختصاص بدیم
بیایم توی روز باهاش حرف بزنیم ، صداش کنیم و جئاب بگیریم
....
در جمع ما کسی هست که کوهنوردی کرده باشد؟ میشه از تجربیات و خاطراتتون بگید؟ (گفتگو با جمع و پرس و جو در مورد تجربیاتشان)
... (پس از شنیدن نظرات)
من دوستی کوهنورد دارم که تجربه صعود کوه های مختلفی مثل دماوند رو داره. تعریف می کرد می گفت کوهنوردی تکنیک های فراوانی دارد، مثل اینکه در زاویه های مختلف زانوی شما باید حالت مشخصی داشته باشه. یا مثلا می گفت مدیریت زمان بسیار مهمه. اینکه شما بتونید از نور خورشید استفاده کنید و در مدت روشنایی مسیرهاتون رو برید و شب ها در جاهای امن تر باشید.
از نکات مهم دیگری که می گفت باید مراقبت کرد، انرژی و غذاست. اینکه بتونی در کل مدت صعود و بازگشت مواد قندی ای که با خودت می بری رو تنظیم کنی و زودتر تموم نکنی.
و همچنین در صعود به قله های بلند مثل دماوند از یک ارتفاع به بعد اکسیژن موجود در هوا کم می شه و از کوه مواد گوگردی و ... در فضا پخش می شه که این مسئله، کار صعود رو بسیار بسیار سخت می کنه و گاهی اوقات باعث بیهوشی کوهنورد می شه.
خلاصه کوهنوردی حرفه ای، بسیار سخت است. مخصوصا اگر در ایام خاص سال مثل زمستان یا تابستان باشه که وجود برف و خطر بهمن یا شدت گرمای خورشید و گرمازدگی خطرات رو چند برابر می کند.
جالبه که بدونید کوهنوردها در کنار همه تکنیک ها و تمرین ها و ... روی یک موضوع حساب ویژه ای باز می کنند. موضوعی به نام «جانپناه» یا «پناهگاه»
کوهی مانند کوه دماوند در مسیرهای مختلفش حدود ۷ - ۸ جانپناه دارد.
حالا این جانپناه ها چه هستند؟ این جانپناه ها محل هایی برای استراحت هستند که کوهنوردها می تونند شب ها در اونجا اتراق کنند. در مسیر های طولانی کوهنوردها همه تلاششون رو می کنند که هر چه سریع تر به جانپناه ها برسند تا از گزند خطرات در امان باشند. هر خطری از آفتاب شدید گرفته تا برف و بوران و بهمن !
حقیقتش ما در زندگی چه بدانیم چه ندانیم داریم کوهنوردی می کنیم و مسیر زندگی خیلی سخت تر و مهم تر از مسیر کوهنوردیه ... همه ما داریم برای رسیدن به قله زندگی مون تلاش می کنیم و سختی های زیادی رو متحمل می شیم. این مسیر حرکت ما به سمت قله گاهی اوقات سطح هموار و آرامی داره و گاهی اوقات هم دچار سختی و شیب زیاد و سنگ و ... می شه.
همه تلاش ما در این مسیر اینه که به قله برسیم و موفق بشیم. قله ی زندگی همه ی آدم ها خوشبختیه همه ی آدم ها به دنبال اونند و می خوان که فتحش کنند.
در طی این مسیر هم هر کدام از ما یه سری امکانات داریم. گاهی اوقات به خاطر درست استفاده نکردن از این امکانات اونا رو از دست می دیم. گاهی اوقات هم خاصیت مسیر، امکاناتی نظیر اکسیژن رو از ما می گیره ... مثل شور و شوق جوانی که پس از طی شدن،جوانی، از ما گرفته می شه !
در طی این مسیر، کسانی که راسخ ترند به قله می رسند و دیگران بازمی مانند. اونایی که از راه جا می مونند همونایی اند که وقتی توی پیری به زندگیشون نگاه می کنند یه آه بلندی می کشن و میگن حیف، کسایین که حسابی احساس ضرر می کنند. جالب اینجاست که خدای مهربون، در طی این مسیر برای محافظت ما آدم ها جانپناه هایی قرار داده تا امنیت شون رو تضمین کنه.
خدا میگه ای کسی که میخوای به سمت قله ی خوشبختی بری من انقدر دوستت ددشتم و انقدر له فکرت بودم که برات پناه و پناهگاهی به اسم مهدی گذاشتم.
یکی از لقب های امام زمان ما کهفه ، کهف یعنی پناه گاه امن ، این یعنی که خدا برای ما کسی رو قرار داده که می تونیم تو تمام سختیای زندگی به اون پناه ببریم ،
کسی که اغوشش همیشه برای ما برای مشکلات ما برای درد دلمامون بازه
امام زمان ما کسیه که همیشه به یاد ماست کسی که تک تک ماهارو میشناسه و ووقتی ویخواد دعا کنه برای حل مشکلات ما دعا میکنه
خدا به ما گفته که امام زمان تو مثل پدر مهربون تو میمونه
پدری که هر مشکلی داشته باشی کافیه که بهش رجوع کنی تا اون با خزانه ی پر از علم و قدرتش جواب تو رو بده و دستت رو پر کنه
پس بیایم توی این راه پر پیچ و خم زندگی به اون پناه ببریم
شر.عش خیلی راحته فقط با یک سلام
بیایم بهش سلام کنیم و جشن تولدش و بهش تبریک بگیم
بگیم سلام پدر مهربونم سلام آقاجونم
تولدتون مبارک باشه ، ما خیلی شما رو دوست داریم
به همین راحتی میشه باهاش حرف زد و درد دل کرد پس چرا نیایم یه تایمی توی روزمون رو به این پدر مهربون اختصاص بدیم
بیایم توی روز باهاش حرف بزنیم ، صداش کنیم و جئاب بگیریم
....
دوست عزیز ؛
چنانچه از بسته ی تبلیغی پیش رو رضایت داشته اید ، خوشحال می شویم که ایده های خود را در این زمینه با ما به اشتراک بگذارید.
ایده های خود را می توانید از طریق این لینک برای ما ارسال نمایید .
چنانچه از بسته ی تبلیغی پیش رو رضایت داشته اید ، خوشحال می شویم که ایده های خود را در این زمینه با ما به اشتراک بگذارید.
ایده های خود را می توانید از طریق این لینک برای ما ارسال نمایید .