بهتر بخواهید

امام صادق (علیه السلام ) مهمان داشتند، عده ای از شیعیان مهمان ایشان بودند،  برای مهمان ها غذا آوردند، مهمان ها از روی تعارف بهانه آوردند و گفتند ما میل نداریم.

امام صادق( علیه السلام) گفتند: آنکه خوردن نیکوتری نزد ما داشته باشد به ما محبت بیشتری دارد...

امام زمان ما کریم است...  هر چه بیشتر و زیباتر از او بخواهی خوش حال تر می شود، خوشحال می شود از برآوردن حاجات تو ، دوست دارد به او بگویی، دوست دارد از او بخواهی ، کدام پدری است که دوست نداشته باشد نیاز فرزندش را برآورده کند ، او منتظر توست تا کاسه ات را بیاوری هر چه بیشتر بخواهی هر چه بیشتر کاسه ات را پر کند خوشحال تر می شود پس بخواه از او ... زیاد بخواه ...

متن ترجمه:

از عبدالرحمن نقل شده است که:

نزد امام صادق علیه مشغول صرف غذا بودیم ، برای ما یک کاسه از نوعی برنج (نوعی خوراکی)آوردند و ما عذر آوردیم تا که آن را نخوریم. پس حضرت فرمودند:...آنکه خوردن نیکوتری نزد ما داشته باشد به ما محبت بیشتری دارد.....

حضرت برای ما فرمودند: به رسول الله از جانب انصار ، یک کاسه از نوعی برنج (یا نوعی خوراکی) هدیه شد که پیامبر سلمان و مقداد و اباذر رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ را دعوت کردند ،و آنها عذر آوردند که آن را نخورند ، پس حضرت فرمودند:...آنکه خوردن نیکوتری نزد ما داشته باشد به ما محبت بیشتری دارد و سپس آنها به زیبایی [آن را ] خوردند ...

(اندکی تغییر)

المحاسن، ج‏2، ص: 414

كافي (ط – دار الحديث)، ج‏12، ص: 318-317

الوافي، ج‏20، ص:521-522

وسائل الشيعة، ج‏24، ص: 284

بحار الأنوار (ط – بيروت)، ج‏72، ص: 450

مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول، ج‏22، ص: 85

حلية الأبرار في أحوال محمد و آله الأطهار عليهم السلام، ج‏1، ص: 396

متن عربی:

عَنْ عَبْدِ الرَّحْمنِ بْنِ الْحَجَّاجِ، قَالَ:

أَكَلْنَا مَعَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ، فَأُوتِينَا بِقَصْعَةٍ مِن أَرُزٍّ، فَجَعَلْنَا نُعَذِّرُ، فَقَالَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:.

«مَا صَنَعْتُمْ شَيْئاً، إِنَ‏ أَشَدَّكُمْ حُبّاً لَنَا أَحْسَنُكُمْ أَكْلًا عِنْدَنَا».

قَالَ عَبْدُ الرَّحْمنِ: فَرَفَعْتُ كُسْحَةَ الْمَائِدَةِ، فَأَكَلْتُ‏، فَقَالَ: «نَعَمْ، الْآنَ» وَ أَنْشَأَ يُحَدِّثُنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أُهْدِيَ إِلَيْهِ‏ قَصْعَةُ أَرُزٍّ مِنْ نَاحِيَةِ الْأَنْصَارِ، فَدَعَا سَلْمَانَ وَ الْمِقْدَادَ وَ أَبَا ذَرٍّ- رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ- فَجَعَلُوا يُعَذِّرُونَ فِي الْأَكْلِ، فَقَالَ‏: «مَا صَنَعْتُمْ شَيْئاً، أَشَدُّكُمْ حُبّاً لَنَا أَحْسَنُكُمْ أَكْلًا عِنْدَنَا، فَجَعَلُوا يَأْكُلُونَ أَكْلًا جَيِّداً».

ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ: «رَحِمَهُمُ اللَّهُ، وَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ، وَ صَلّى‏عَلَيْهِمْ».

المحاسن، ج‏2، ص: 414

كافي (ط – دار الحديث)، ج‏12، ص: 318-317

الوافي، ج‏20، ص:521-522

وسائل الشيعة، ج‏24، ص: 284

بحار الأنوار (ط – بيروت)، ج‏72، ص: 450

مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول، ج‏22، ص: 85

حلية الأبرار في أحوال محمد و آله الأطهار عليهم السلام، ج‏1، ص: 396

1.  کرامت